Fait 500 Lounge Dashboard

Pegg en het verdwenen sleuteltje

Zo!!! Mijn XL Ienie Minie is weer terug!
Gisteren heb ik hem even ter logeren gebracht en vandaag kon ik hem bijna geheel krasvrij weer ophalen.

In het dak stonden een paar fikse krassen alsof iemand een doos boodschappen op het dak had gekwakt en deze er na het uit de broekzak vissen van de sleutel achteloos weer af had getrokken. Krassen van ruim 20 centimeter achterlatend.
Dit autootje was voor zijn leeftijd van anderhalf jaar behoorlijk oud wat lakjasje betreft. Zo zielig voor zo’n prachtig klein autootje.

Toen ik vanmiddag mijn autootje kwam ophalen stond hij op zijn bandjes te springen. Hij stond helemaal te glimmen als een spiegel! Wat een fantastisch goed werk en wat een vreugde voor mijn XL en mij!
Maar toen….

Eh… joh…. Waar is de sleutel nou?
De meneer die mijn autootje met zoveel liefde weer zo mooi had gemaakt (En dat is echt zo, want ik heb hem vaak aan het werk gezien!) greep naar zijn broekzak… Gloep…! Sleutel weg!
Nergens te vinden!

Nadat XL Ienie Minie even buiten was gezet was de man in een Range Rover gesprongen om ook die klaar te zetten voor een klant. En die klant was de dealer van die auto… die hem kort daarna had opgehaald… En retour had gebracht aan zijn klant….!

Oh neeeeeee! Iedereen in rep en roer. Sleutel weg? Klant onbereikbaar, Pegg in de wachtruimte. Paniek bij iedereen… behalve bij mij. Ik weet namelijk dat iedereen er altijd alles aan doet bij mijn carwash om hun klanten het beste van het beste te bieden.

Terwijl de XL Ienie Minie aan de andere kant van het glas stond te glimmen en iedereen heen en weer holde, de auto waar mijn sleutel in kon liggen achterna was gereden en flink heen en weer belde hield ik mij bezig met een klassiek partijtje Tetris op mijn telefoontje.

Twee uur nadat ik mijn autootje was komen halen was mijn sleutel na heel wat kilometers weer terecht.
Mijn mooie autootje was bovendien heel lekker fris want ook zijn interieur was gereinigd. Dag krasjes en bilspleetzweet.
Er zit nog een heel klein putje in zijn rechterdeurtje die ik er absoluut uit wil hebben. Het is nog geen millimeter diep en nauwelijks zichtbaar… Maar het moet weg…

Ik had dit autootje speciaal gekocht omdat ik overal heen wilde kunnen rijden en gewoon bij Albert Heijn mijn boodschapjes kon doen zonder dat ik me zorgen moest maken om genadeloze ‘ik druk gewoon mijn deur in jouw deur met mijn dikke onnadenkende en zeer ongeïnteresseerde reet’ mensen.

Toen Edwin van Zeeuw Automotive mij voorstelde aan dit mooie autootje moest ik hem wel beloven dat ik hem wel zou gebruiken waarvoor ik überhaupt een tweede autootje wilde hebben. Ik moest er ‘normaal’ mee omgaan…

Zucht… ik vrees dat ik dat met zo’n mooi autootje wel nooit zal kunnen. Ik denk dat ik er alsnog een derde auto naast moet nemen een hele lelijke.. waar met geen mogelijkheid iets moois van te maken is…🙄.

🤭

print
Klik hier om te delen